Fela surge – synd å snakka-

Fela surge – går og trakka-

Fela surge -ego blakka-

Med det klimaet som er i dag. Korleis kommunisere saturerte(Udelelig og gjensidig avhengig) meldinger. Det lurar eg litt på. Ja uten å bli eit mål for alskens, skikkeleg negativ merksemd. Eller «enta betrre»; skuldertrekk, «ha kje gjort noko» økosystem, «kven kveit» økonomi. Fyll inn hermeteikn der det passer ved nitpick.

Dette vil eg allikevel seie. Før i tida var det høg lobotomi andel frå 1939 – 1973 per capitae i Skandinavia og Norge. Antonio Egas Moniz fikk nobelprisen for det. Vha banebrytende banke-hull-i-hovudet-på-folk-(hjerne-og-skalle) teknikk var dette gode greier. Ila denne tida brukte visstnok psykiatrien her i distrikta og The Pink Spot theory. Det er ikkje korrekt metode for problematikken. Det var schizofreni som i denne tida var vanlegaste årsak til lobotomi. Ellinor Hamsun vart pfaktisk lobotomert to ganger. Har du sett? No er Norge på verdstoppen i tvang, ja per capitae(dette er kilder på i 2003 og siden da, vel siden da… …siden da, hva da…). Men diagnose har aldri vore nytta som virkemiddel for å håndtere dissenter i Norge. Men i Sovjet? Jaja. Dobbelja. Og i Nazi Tyskland? Vel, kremt. Bak betalingsmur. So får du sjå. Nederst eit klipp frå noko eg fant online. Det er tvang. Så litt kort drøfting om tvang i lys av dom(altså tvang pga kriminalisering aspekt), og så, ja i teksten meir eller mindre, direkte på barrikadene for sengeplassar. Det er høgest andel av psykiatriske lidelser i landet med høgast andel helsetravelhet per capitae. Sjølvmordstala er som dei er, veksande i det siste. (Håper ikkje i år og). Dette er kun rudimentære betraktninger etter kvarandre. Alert: Scribe! tar ingen ansvar for samanhenger som oppstår i persepsjonen til lesaren(dette kan visstnok lede til meget farlige konspirasjonsteorier på tross av at kronologi gjerne vert brukt i historieforteljing. Tenk årstal).

Merk: ikkje eit forsøk på å hore opp totalitære tilstander. Mtp utsagnet: Lobotomi var visstnok(ifølge mine kilder når eg har leita etter informasjon begrenset i USSR)

Nazi Tyskland foregjekk altså i Vesten, da må det være lov å hevde, no.

Kvifor treng me tvang, ja, for at mennesker ikkje skal gå til grunne? Er ikkje det ullent? «Psykosen må ikkje få lov å utvikle seg» ville vært greiere å diskutere. Korleis høyrer dette ut i ein setning, «No må du ikkje gå til grunne her no då»?

Kva fortel Google oss når me etterspør tradisjon for kompensasjon ved pasientopplysninger for å begynne ein plass? Vel, la oss først nett stadfeste at det allerede er mon i pasientopplysninger.

Og her er Gemini’s vurdering av det heile(basert på tilgjengelege kilder får ein berre anta), han/ho har svart på dette før. Det var «bry» seg om pasienten argumentasjon. Bry seg litt, formynde litt. Paternalisme, er det eit ord me høyrer tilstrekkelig nok gongar i norsk media virkelighet? Putte penga i lomma til folk når dei treng det, ikkje berre når dei klikkar fordi dei treng det. Politisk Monokultur fører ikkje noko godt med seg.

Eg eig ikkje temaet. Ein adresserer problem, og viser til fakta. Men det er uvisst kva som alltid rører seg under panseret når ein påpeiker problemer. Veldig uvisst. Og ullent. Joa. Joa. Som akademiker med helsekapasitet: Du har fått belønning for å jobbe med skulen, og no får du penger for å jobbe med folk. Sortere sortere. (og kven sine helseopplysninger er i potten, og kven får vere eventuelt i fred, i fred til å jobbe, i fred til å kvile osv). Du fortener på ein måte litt meir ja? Eller motsatt: nokon får belønning heile livet og kan repetere og repetere i fred til dei kan og mestrer greier, då blir dei brra-brra, og samfunnsmodellen forsterker at dei er bra-bra. (jamføre Robert Sternbergs alternativer til eugenikk aktige tester). Eg har forsøkt å skrive noko litt uformelt informert om helserelaterte problemer. Penger inn i psykiatrien er alltid løysinga på sjølvmordsproblemene. Og når ein etterlatt snakker om dette skyflast eg då opp på barrikadene? Kven sin revolusjon er det eg er komponent i? Er det ikkje det, var det ikkje slik, tar eg feil? Eg er for øvrig heilt einig i at dei sjukaste bør det være sengekapasitet til. Kva med penger direkte til folk før dei går til det skritt at dei ramler ut i utenforskapet. Eller av livet. Er det jobber til alle i dette landet? Ok. Det er det ja? Det er kanhende litt rift om dei gode jobbane og utdanningene? Då er det på sin plass med litt «godartet» darwinisme. Men berre då? Kva med penger direkte til folk før dei går til det skritt at dei ramler ut i utenforskapet. Eller av livet. Det er visst ikkje radikalt når det handler om u-hjelp, og hjelp i andre land. Litt sånn: Jamføre episoden om effektiv altruisme, på trygdekontoret, NRK.

Ja ok, kanskje du ikkje vil kompenseres. Ok. Kanskje du ikkje har opplevd det eg har opplevd. Eg vil ha kompensasjon. Eg vil ha kompensasjon uten at det skal føre til ein ad-hoc mediekampanje med folk som no også kanskje burde få det. Eg vil slippe aktivismen i Norge sjølv om eg har eit legit krav. Men bortsett fra det: det er nok sikkert mange som kunne trengt kompensasjon. Kanskje får dei ei skjerv her og ei skjerv der. Kva veit eg? For meg: eg får dekket turen, ei lita utbetaling pr.tur.

Idé til Aktivisme: kva med litt protest mot tvang. Det ville gjort seg. Ser det ikkje heilt. Det er jo «dei andre» inntil vidare. Ja. Altså eg vil ha erstatning. Det går på oppreisning. Noko å tenke på neste gong det er pop-viss-eg-er-dust. Men debatten om kompensasjon for pasientopplysninger er heilt på sin plass. Det er nemlig den eine krono Helsevesenet i Norge definitivt ikkje har råd til. Så: Det er strukturell kritikk og. Slike penger vil nok bli målt. Det vil kanskje bli målt som problematisk. Kor lenge vil modellen då halda? Kor lenge vil fortellingen om verdens beste, av det besta, då halde. Ok. Her er det vel noko «mitigation» som må til. Ikkje kullkaste helsevesenet sånn heilt med det første, men gjerne litt meir penger til «utenforskapet», no når dagligvarene bestemmer det heile mtp ete/overleve problematikk samt ikkje-frys-i-hjel problematikk som riktignok er meir håndtert heilt i det siste. Men når eg nevner kompensasjon er USA go to svaret, der har dei det, der er det dysfunksjonelt. Eg har forstått at dårlig helse er dyrt i USA. Finnes det noko sted dårlig helse ikkje er dyrt, egentlig? Eg kan legge ut i det lange og det breie kva konseptet dårlig helse har ført til for meg, og at det fulgte ein pris eg opplever som uakseptabel. Det er altså i Norge. Men det er no eingong slik at USA kan ikkje alltid være svaret på kritiske spørsmål reist i Norge.