Det skulle verte fest. Det var den sykemeldte favoritten til alle som medførte at eg måtte jobbe hardere, som medførte underbemanning på jobben på eksternlageret på IKEA i 2004. Han var kjekkere å sjå på enn meg iallfall. Mørk osv. Eksotisk pr.2004 trur eg me kan hevde.

På festen var det fri flyt av drikkevarer.

Var den middelaldrende kvinna som hadde rykket opp som sjefens favoritt, og kunne røyke heile tida som det passet henne tilstede der?

Ho igrunn søte dama som egentlig var grei med meg var der. Ho hadde ikkje veldig mykje mot meg. Eg syntes alle jobbet mindre enn meg og vart greit behandlet. Alle fikk ordnede arbeidsforhold, eg og ein annen måtte jobbe ræva av oss. Eg sprang når det var travelt. Eg fikk greit tekken på skyvemast trucken. Inn med varer, opp med varer. Sorter. Plasser. Eit blybelegg fantes på alle varene, angivelig frå frakta, på semitrailer. Støvet frå det ødela huden på hendene mine om mulig enda meir. Det var tunge løft, og høgt tempo. Det gjekk greit, til eg var på veg ned Breistølen i Bergen, tipper seinvinteren/våren 2004, dagen etter Facebook venn (frå «Platformed til opplysning» bl.a) hadde gått same løypa, eller eg trur det var dagen etter. Han hadde uttalt seg litt kryptisk då han reiste etter vitjing. Eg begynte å skli på sleipt isdekke med voldsom fart nedover Breistølen. Eg stoppet eit fall på tre-fire meter med hånda og armen, men eg reiv nok ein muskel av. Eg fikk kødd med forsikring. Eg trur eg fikk kødd med medlemskap i fagforening og difor forsikring, kanskje trudde eg uttalelser om korleis skadesaken var å vurdere. Papirer forsvant vel etter denne hendelsen eg beskriver her. Ein slik runde med skade omhandler skade på veg til arbeidsstedet. Dette er kanskje/kanskje ikkje yrkesskadedekket.

Og no, no var det fest, alle måtte gå. Eller noko nærliggende.

Det vart drukket. Eg satt der heile kvelden. Det var begrenset samtale, sikkert pga høg musikk, det faktum at det var ein klikk fra jobben, som ikkje ennå var sammensveisa, og det at det var folk som budde i lag med den lantgtidssykemeldte gjorde at det vart ein fest der det var to grupper. Til slutt vart eg dritings pga at alt som skjedde/kunne skje var drikking.

1.Verten kom bort, eg veit ikkje korleis me kom fram til dette samtaleemnet, men eg hevdet frimureri virka skummelt, som på Riget 1 & 2, eller bedritent, eller noko slikt. Eg tenkte kanskje på det som overmenneske relatert, men på eit underbevisst plan. Før dette var og From Hell filmen konsumert. Han vart forbanna og sa eit eller annet som at bestefaren var med.  Me hadde eit dårlig ordskifte, kanskje ville han rakke ned på meg. På Scandic Hotell på Torgallmenningen kort tid før hadde han bemerket syrlig på grensen til det frekke og/eller spydige at ein skulle ikkje skåle, eller heve glasset, eller heve glasset som for å drikke etter skål, når glasset var tomt. Det er kanskje døvt det mtp skåling med tomt glas. Essensielt i eit langt liv er det ikkje.

2.Eg kom inn på dass og eg såg den nokonlunde langtidssykemeldte mannen med den nye søte jenten på IKEA lageret, det eksterne på Nyborg. Eg tippet der og da at dei klinte og ertet dei. Minnet er uklart. Dette er ein rekonstruksjon.

3.Eg vart vel kanskje bedt om å komme meg ut frå dass, iallfall måtte eg pisse, og endte nok opp med å pisse på altanen ut i øsregnet på eit vis. Det regnet friskt. Andreas Thorkildsen vant OL-gull i spydkast i Athen denne lørdagen 28. august 2004.

Da eg kom inn, eller køddet med dass/mulig-rote-sammen greia, eller bemerket skepsis til frimureri klikket mannen med langtidssykemeldingen slik eg hugser det og drog til meg i ansiktet. Han eller nokon med han, og han, eller i hans nettverk kastet meg så ned trappa. Eg var dritings. Svimaslegen låg eg på bunnen av trappa. Kanskje sparket nokon meg der nede og, i hovudet, det har eg ingen klare minner om, men det er blitt hevdet. Det var kanskje litt Bergens-jettsett i gjengen som skulle opp trappen.

Eg var på politihuset tipper eg. Eg husker dette vagt. Eg trur det vart ein aktivistisk stemning der med unormalt lang kø og diverse gestikulering og teatralske opptrinn. Når du er vettskremt skyr du slikt. Eg vart vel isåfall redd, eller livredd. Bergen passer på sine eigne. Eg kan ha snudd pga dette. Eg kan ha vært redd pga barndomshendelser. Eg kan ha vært redd pga frykt for tvang.

Når eg så ser på hendelser, og set sammen informasjon, er det som om makta har begynt etterforskning med provokasjonstilsnitt pga denne hendelsen. Det er som om eg har blitt hovedmistenkt når eg fikk juling. Dette var såvidt eg kan bedømme det første forhold mtp vold etter 18 år. Eg har herved skildra mykje av det eg har vært delaktig i på Platformed innlegga etter myndighetsalder, særskild av kausale hendelser der skadebildet endrer seg etter ein hendelse. Ingenting kan unnskylde det drakoniske, eg opplever å bli behandlet som Homo Sacer. Eg veit ikkje kva gale eg gjorde 28 August 2004 Lørdag. Eg utelukker ikkje at eg kan ha vært problematisk. Eg antar at eg vart oppfordret til å gå på fest. Det var lagt opp til at du skulle være sosial med kollegaer for innpass i bedriftskulturen. Jobben var tung, og eg også ønsket avansement for lettere jobbforhold. Da eg kom heim til leilighet hadde eks pakket seg ut i nokon grad fra leilighet. Me budde kort tid i lag der.

Etterpå forsvant invitasjonen antar eg. IKEA ryddet meg vekk etter ei arbeidsulykke med skyvemastruck i tida som fulgte. Eg vart ofte gnålt på ved vareplukk med skyvemastruck. Gjerne var skiftlederen litt der at ho hadde ting å melde da eg plukket varer, og i høgda, som er risikofylt. Dei færreste sprang og jobbet like hardt som meg, litt overdrivelse kanskje, også sant ofte.

Eg fikk eit idiotisk arr etter knyttneveslaget til mannen i pannen. Dette vil eg sei, det med ulykke på veg til arbeidsstedet, det medfører kanskje/kanskje ikkje rettigheter. I Norge er det ein uheldig posisjon. Krigsseilerene, nordsjøpionerene, Kielland arbeideren, Rom folk, Tyskertøser, NS barn, dei hadde vel alle rettigheter som hadde beviselig blitt krenket. Hjalp det så med rettigheter eller mulige rettigheter. Dei vart vel ikkje løfta fram av samtida. Viss du plutselig matcher oppfylte krav, eller er i området; ja då må du passes på. Ikkje tru du kan komme til rettigheter utanom våre merkede stier. Ikkje anta du kan få det du har krav på utan litt politisk teater. Sekterisme er eit ord som dessverre er nærliggende i sammenhengen.