Det blir ny tur til Hålandsdalen. Eg går i all hovudsak der fordi det er ganske tomt der, og høge fjellsider som ender opp i denne majestetiske utsikta. E da kje da da handla om då, snarvegar til utsikt. I all hovudsak er du 13 moh mm, men plutselig kan du ved å fortsette, være på høgfjellet. Det ser bratt ut, og om vinteren er det ingen som går der sa kjentmann. Eg håpa da aldri begynna å f.eks komma turista her. Det er ikkje min business, men det var det eg tenkte.

Etter England/Trondheim/Danmark/Flåm/Sverige/Sveits/Italia rundtur i 2019 sjiktet, oppdaga eg på eit tidspunkt hull i ein Paracet emballasje, og eit augnabryn inni der. Dette med annet fikk meg litt alert.

I Daggerfall, spelet, fra 90 talet, var det litt slik, at flaggermus, når dei angreip, og du brukte sverd, forsvant ikkje dei berre i ein slags blodsquish, i lause lufta der dei umiddelbart forut dreiv og flaksa og herja og angreip. Eg veit ikkje kvifor eg kom på det akkurat no.

Og: da trur eg nokon har gjort ein medbestemmelse i helse relatert påpassing. Du kan altså ikkje forvente at Portland koffeinsirup i forpakninger som tilsvarer koffeinkonsentrasjonen til ein espresso kjem fram på tidspunktet det skal. Herregud, det var nesten. Det var nesten at helsa mi fikk ein voldsom ekstrarisiko eg ikkje hadde håndtert veldig bra. Sweet bejeezes. Flaskene er kjempesmå, det har ikkje AI heilt tatt stilling til.