Lett ein av dei vakraste filmane frå 80 talet. Veldig bra samspel mellom Matthew Modine og Nicholas Cage, filmen klarer seg bra uansett, men soundtracket til Peter Gabriel gjer filmen til ein av dei mest fullstendige filmane du kan sjå frå dette tiåret. Birdy bryr seg ikkje om «mamma kjertler».

Ting som skjer i nesten litt vegetativ når du chiller foran TV’en

Du kjøper og ser The Untouchables, siden ser du Birdy, begge har to identiske tak scene troper. The Untouchables og er ein bra film, den eksploderer i scenen i heisen i midten av filmen, sånn spennings aktig, og mtp å skildre noko substansielt, dette er jo Brian De Palma, han skildrer ofte vold på ein litt opera aktig måte, som gjer at scenene dirrer pga fokus og intensitet.

👇🏻skal du diskutere Birdy, få med deg fugledrakt scenen, den er obligatorisk i så måte… …eller ta det her, under… …sånn ja, i kommentarfeltet…

Du kan altså diskutere Birdy med meg uten å melde interesse for fugledrakt scenen, men då må du love meg, på nær sagt død og liv, hold det overfladisk