Dette er messenger men anonymisert etterpå eg føler meg litt «jaktet» på. Teksten er ikkje originalversjon.

Teksten er kun ei dramatisering. Ved ønske om innsyn er det berre å henvende seg. Som skildra i Platformed Håland osv har det vore litt tøys, samt tull i møte med helseinteresser. Eg synest at når du viser fysiske skader forårsaket av vaksine før ein noko fremprovosert Japan tur (NTNU tid) er det greit at dette ikkje blir tolket som vrangforestilling. Men du må berre ikkje kritisere Helsefesten, då kan du ende opp med tilleggsplager, fort det. Det har skjedd med meg. Sjekk ut Liste. Her følger i 14 tiden «krystalliserte», og dramatiserte vrangforestillinger. I Pepetown. Merk da at det at mennesker bruker posisjonen din, din fysiske tilstedeværelse, enten det er på Bjørkheim eller pepetown når du har opplevd vold, slik det no ser ut som (tenker her på bruk av posisjon), samt merkelige digitale residues også via messenger, det er nok ikkje akseptabelt. Det kjem nok ikkje til å bli det heller. Så det eg etterlyste i kommentarfeltet på Platformed hålandstur skjer i pepetown.

Da eg opplever det heile som en forlengelse av overgrep skildret i Til Opplysning , beskriver eg det. Det har med at vold har blitt foreslått som vrangforestillinger. Men eg prøver å holde det diskre, og ikkje eksponere mennesker. Da eg heller tar et skjermdump på tidspunkt, ca 14.05 da eg ser kvinnen dramatisert som pepekvinne står med åpenbart foldede hender ved en reol, kan eg ikkje stikke kameraet opp, for det ønsker eg ikkje å synke til. Eg kan berre skildre sted og dato. Men kvinnen synker da til å forfølge meg til neste reol, og da er vi begge så lavt at eg hever meg til å ta et raskt foto. Og sånn går no dagene her i høviskland. Dialog kunne gjerne vært ønskelig, men da er det nok ønskelig at noen rejusterer journaler og beskrivelser av vrangforestillinger som systemfeil. Kvinnen såg ikkje på meg slik som bilete under, og hun stod mer i profil. Etter dette fulgte et lite ball. Det er klart i dette landet har posisjonen til eit menneske, blitt den behagelige arbeidsplassen til eit annet menneske. Attack, attack, attack synes å være innstillingen til eit helsevesen som kanskje, kanskje ikkje er i ferd med å endre schticken sin til mer telefonorientert feedback. Nå er de klare til å skildre det gamle, kva veit eg. Absurd er det når matauke på butikk skal verte arbeidsplassen til forlorne organiserte. Dette med attack, attack, attack er å regne som en slags markedsorientert arbeidsgenererende veldig ekspansiv, lite magamål orientert kapitalistisk og maktmiddel aktig metode for å bedrive det helsevesenet vel iallfall har gjort før i tiden, ja det ligner på eugenikk greier dette etter kvart. Snart må de ha sæd frå Danmark, det må de ha, mykje gode mannlige celler der ifrå, mine duger åpenbart ikkje. La gå, med halve sørfjorden i forplantningsorgana mine er vel det gjerne ikkje å forvente annet. Da blir det i eit holistisk tidsperspektiv Kuk frå Kongo, det blir sæd frå Danmark. Der har du det: Kuk frå Kongo, sæd frå Danmark. Det er ei grovforenkling. Hendene, dei milde hendene, dei får du frå utlandet generelt. Attack, attack, attack, men attack dei du nesten er. Dei som ikkje er deg, men er nærme deg, litt lik deg. Soft power heiter det visst på ein eller annen måte. Fela soft. Splitt og hersk greier er vel noko me har hatt siden Embetsmenn grunnla paternalisme her i landet. Er dette invitasjon til lønnsforhandlinger? Er det forhandlinger på gang. Kva med digitale display som viser kor mange sengeplasser som er ledige på ulike institusjoner. Få litt transparens på greiene. Det hadde vel vært noko.