2018: NTNU student dukker opp på Flesland på avreise dag til Berlin ca midt i Mars. Ho blir opphetet situasjon i Berlin. Ho blir venn allikevel. Det blir Schieldkröte, Berlin

[BERLIN] -[SPANDAU]-[KÖPENICK] MED AT EG BLIR FOTOGRAFERT PÅ VERANDA DA EG RØYKER DA AIRBNB PLASSERER MEG HJÅ EIN SOM RØYKER POT/GRESS OG EG HAR ETTER ODDA VGS, ETTER PSYKIATRI PÅ VOSS LITT LYST PÅ EGEN MEDISIN SÅ EG KJØRER EI LITA VEKE MED POT

[TOULOUSE]

[AUCH,FRANKRIKE] – [LEON,SPANIA]

Eg kjem heim ifrå Segur De Calafel, i Spania, uten at eg har orket eller klart å følge med på kva som har skjedd på Azorene. Altså [Castro Jeriz-Leon_Minner]. Til Barcelona, til Segur De Calafel i Spania, til Portugal, Lisboa, til Ponta Delgada. Der skjedde det ikkje veldig mykje. Det var Amerikanere der, og det var ein skikkelig pågående tigger der, eg var innom ruinen av eit funkis hotell, så vitja eg Pico, og så returnerte eg til Lisboa, til Oslo. Eg kom til Gardermoen AirPort Hotel, og det var egentlig litt greit å høyre «Hjernen er alene», av de Lillos på Tv eller radio.

I Oslo dette:

Eit mini Oppbud av kjente, NTNU og Voss tida.

Ein mann sa ta deg ein tur på National Theateret

Ein bekjent frå Voss tiden (budde i lag eit år) ansatt på Gimpville sat på Nationaltheatret.

Det var ellers ein fyr som geipte til meg på Karl Johan. Det gjekk i eit banka kjør egentlig med diverse kjendiser. Eg passerte vel Jens Stoltenberg, eller ein som lignet, med ein slags tilknyttet person, litt lenger bak, med mulig sikkerhets aktig kommunikasjon på øyret antar eg, dette etter å ha kondolert i enten VG eller Dagbladet pga Thorvald Stoltenberg’s bortgang. Det var ellers eit oppbud på Nasjonal Biblioteket, Sira Myhre, Emberland, Bitsch(forfatterinnen), og på vegen dit hilste eg på Aune sand, viss eg ikkje hugser heilt feil. Men det ligger i sak hjå Sivilombudet. Eg skal her kommunisere at eg vart heilt kjørt i topplokket av denne koken. Stoltenbergs mulige passering på gata skjedde i slutten av Juli. Eg gidder ikkje legge trykk på riktighet, foreslår derfor berre 31 Juli 2018 15.55-16.00.

Eg kommer heim og begynner å jobbe med papirer, som for å finne noko substansielt som skal trigge hjelp, eit bevis, om du vil. Til slutt er det papirer overalt. Eg vil så ha opplysninger frå banken min. Det var greier før eg reiste til Berlin, og det var greier ila tur, og det er greier etter Berlin tur. Eg blir meir og meir stresset, og eg reiser tilbake til Oslo. Det fortsetter og eg sender mail til Sparebanken Vest. Dei seier dei kanskje har opplysninger frå 2004 om transaksjoner, i tilfelle forsikrings innbetalinger, på jobb. Dette på analoge filmruller. Eg møter vel opp, dei har det ikkje allikevel. Det er då eg igjen bruker lydopptaker for å dokumentere dette, med lite hell. Uansett ender eg opp på politikontoret på Kvam. Med sekk og lydopptaker, dette falt ikkje i god jord på kontoret.

Eg fikk ikkje ha med meg sekk inn i samtale. Men eg fikk samtale med politikvinne. Eg går på Spar butikk og der dukker mann involvert i noko Albert Petterson innlegg i Bergens Tidende, som eg innledningsvis skreiv om på rognehau.wordpress.com

Dette kan ha vært 15 November 2018. Eg tok bussen heim. Eg hadde fått fråtatt førerkortet. Da stod sannsynligvis, slik eg anser det, banksjefen, i vinduet på samme måte som vedkommende som foreslo at eg sko av på National Theateret i vinduet med denne posituren.

Eg passerte så Strandebarm, og eg veit ikkje om dette var dagen, da ei kvinne begynte å fomle med hendene noko voldsomt. For sånn er eg og, eg sit og fomler med nevene, som ein galen mann, på papiret. Dette uten deskvamasjon, på papiret, dette altså. Det er òg slik at hender ikkje er heilt fri for dette. Da ligger det ein daud måse, nede ved vegen, opp til heim, på Oma.

Igår aviste Statsforvalteren i Vestland fylke min søknad om fri rettshjelp (26 MAI 2026). Dette(ovanfor,2018) er så koko, at det kan godt ha vore på ein einaste busstur. Men eg underslår på ingen måte at eg kan ha berre satt det saman til ein opplevelse, diverse hendelser, i skytteltrafikk mellom Sparebanken Vest og Politiet og heim. I tida frå 15 November til 28 November.

Eg veit jo at det vart kastet inn i kabalen/sausen av informasjon dette med Frimureri. Eg hadde tenkt at Frimureri virker spennende. Men etter det fikk eg ærlig talt avsmak. Dette hadde eg ikkje uttrykt veldig høgt, så eg sendte søknad om medlemskap før tur på Caminoen. Meir om Camino tur ein annen plass. Medlemskap vart avslått. Dette etter ein runde i Europa.

Uansett begynte eg å bli forferdelig sinna og stresset på dette tidspunktet. Eg var vel kanskje innlagt på Sandviken 72 dager etter internering 28 November 2018, da politiet internerer meg. Dette da eg rabler i eit raseriutbrot, fordi ingen hugser Skarlagensfeberen min (Platformed beskrevet), samtidig som minnebrikken frå Camino forsvinn, sannsynligvis rotet vekk, kanskje i bjelkelaget på huset. Dette, minnebrikker viser helsesjekk etter at eg våknet opp med sår på skinke og utan mobil i Castro Jeriz. Sannsynligvis har eg kålet vekk telefonen, og eg veit at eg var med i grøfta dagen før, da eg nok satte meg ned på eit sted. Men det vart stress av det. Forut for dette dreiv reiseforsikringa mi og betalte meg tilbake nokon penger. Eg veit ikkje kor relevant det er. Det er sikkert ikkje relevant.

No, 2026, 18/04, har banken sortert min Portland Caffeinated Syrup som «Apotek» på MCC kode. Eg fikk dette innholdet, da eg forsøkte å prompte at eg vart klypt i brystet, eller berørt på brystkassa, aggressivt i Toulouse, og fremstill meg i 2018 som Smørbukk. Da stoppet Grok å generere mine Prompter, det gjekk på at eg framstilte uanstendig innhold med barn i. Merk her at eg ikkje hadde tilsvarende hull der brystvorta mi var, i 2018. Med avslag frå Statsforvalteren i Vestland, så kan eg ikkje gjere annet enn å beskrive dette. Det er klart eg skal jo klage. Det finnes nok av klage adganger. Men kva skal me med dette voldsomme overbygget av forskjellige profesjoner når du må til med «bevis-plot», eller «bevis-teater», for at ting skal være relevant for rettsbehandling. Legger her til at Grok/X abbonement blir sortert med MCC koden «nettjenester» i Sparebanken Norge. Og på tidspunkt kaller ymse aviser på med tal i nyhetssaker på kor mange som no genererer overgreps materiale med AI. Eg brukte det til å framstille det under. Eg vil gjerne ha tall på korleis dette har sett ut/må ha sett ut, kven har gjort dette med slike prompter, og er det taktisk brukt?

Nevneverdig tamt er ikkje dette. Det er fritt fram å være kvitsnipp predator. Det er berre å pusse makta på folk det, med interesseorganisasjoner. Dette er heilt klin kokos. Det er igrunn greit at det vart sagt eg kan ha skuld(Platformed du kan ha skuld). Fela debackle dette blitt. Du veit at eg har anonymisert, dette fordi dei anklager folk for å ikkje anonymisere, men ikkje i innsendte papir. Du blir satt i ein banka kjør situasjon, og til slutt må du reagere, ERGO du er ikkje fin nok, ser du ikkje at overtramp er hjelp. Plutselig leiter du opp at svart humor var ein overlevelse reaksjon hjå traume utsatte, plutselig leiter du opp at svart humor var ein overlevelse mekanisme blant Holocaust overlevere. Det einaste som er blitt sagt som er relevant føler du, er noko lignande som at du må slåss for landet ditt, ellers mister du det. Men det har dei allerede heftet deg med sidan før det vart aktuelt, så i moralens høyborg kan du ikkje sei dette. Det er snakk om eit litt vagt ubehag, det er det nærmeste i offentlig diskurs som beskriver predator økonomien. Det er litt snakk om discombobulation, og dermed sikrer mennesker med makt seg, her i Norge, over ein lav terskel. Her går nemlig, plutselig, grensene for moralen, du er ikkje der, litt forut for at Guds Artigkjekktur skjer.

•Korleis ser De Facto ekspropriering ut?

Det eg forsøkte å skildre:

https://iscribe.press/2026/04/03/platformed-etnisk-skumping/

Også aktuelt:

https://iscribe.press/2026/04/22/platformed-homo-sacer-flam-og-aurland/

https://iscribe.press/2026/04/27/platformed-synlighet_eg-hevder-homo-sacer-begrepet-passer-meg/